Thelma Boateng

In mijn werk onderzoek ik de niet-vanzelfsprekendheid van alledaagse dingen. Eten is een terugkerend thema in mijn werk. Iedereen doet het. Het zegt iets over gebruiken, gewoonten en het verschilt per persoon, huishouden en cultuur. Dit vertaal ik naar mozaïek: een klassieke techniek die mij uitdaagt om te vertragen: elke tegel snijd ik op maat. Hiervoor gebruik ik de gebroken theepot van een vriend, de tegels uit een gesloopte badkamer of gevonden serviesgoed uit kringloopwinkels. In onze snelle wegwerp-en consumptiemaatschappij sta ik stil bij het alledaagse, voordat het weg of op is. Hiermee pleit ik voor een nieuw soort materialisme: aandacht voor de dingen die ze verdienen.