Patricia Paludanus

Patricia Paludanus (1974, Nederland) werkte in vele media maar kwam tot haar eigen verrassing uiteindelijk terug bij het eenvoudige materiaal uit haar jeugd: kleurpotlood. Opgepakt tijdens een zoektocht naar een verloren gewaande magie bleek het potlood een sleutel en ontvouwde zich een onvermoed universum dat ze in een langzaam proces van vrije associatie aftast. Ze gebruikt hierbij een intense, hard-edge tekentechniek die het papier transformeert in een zinderende, leerachtige huid en van kleur een fysieke beleving maakt. De evocatieve ‘mindscapes’ die hieruit ontstaan zijn vensters op een innerlijk landschap dat het individuele ontstijgt en waarin zich raadselachtige ruimten openen die ook de beschouwer een blik gunnen op de uithoeken van het eigen onderbewustzijn.

Patricia studeerde Mediakunst aan de Aki in Enschede (1998). Ze exposeerde animatiemachines en bewegende schilderijen in o.a. Rijksmuseum Twenthe, video- en fotoinstallaties via TBA en in het Korzo Theater in Den Haag en ontwikkelde voor de Gemeente Enschede een lichtsculptuur. Haar tekeningen waren te zien in New York, Miami en Milaan bij BDDW Gallery en in Nederland bij o.a. Galerie Wilms, Moving Gallery en With Tsjalling. Op uitnodiging van Art in Embassies exposeerde ze bij de Amerikaanse delegatie voor de OPCW in Den Haag. LAM Museum Lisse en AkzoNobel Art Foundation hebben werken in de collectie en haar tekeningen bevinden zich verder in privé verzamelingen in binnen- en buitenland (o.a. in de Verenigde Staten, Canada, Mexico, Australië, Engeland en Duitsland.)

“Volgens mij ligt onze hele menselijke evolutie in ieders leven besloten en raken we niet alleen aan ons eigen verleden als we teruggaan naar onze vroegste jeugd maar aan die van ons als soort. Juist in het allerindividueelste ligt de kern die we delen; onze mythen, religie, wetenschap zijn allemaal geboren uit het proberen te duiden, uit het suggestieve schaduwspel van dansende vlammen op de wand van een grot. Naar dat magische, prille kijken daal ik af in mijn tekenproces en ik merk dat de daaruit ontstane beelden werken als een sleutel die niet alleen op mijn eigen schatkist past.”