Martijn Lucas van Erp

In mijn schilderijen probeer ik een eigen wereld te creëren met specifiek licht en een specifieke sfeer. Ik zoek een prettige binding met de kleuren en het onderwerp, waarbij stiekem toch vaak in de nuances enige duisternis of dreiging of ongemakkelijkheden bij komen kijken.

De ondergrondkeuze bij de Amuses is op paneel dat al een ander leven heeft gehad. Bijvoorbeeld als een deel van een antiek kastje, of een stuk hout van de bouw van m’n atelier. Dit geeft de Amuse een plaats in de huidige realiteit als een object, in het hier en nu, dus niet enkel als een afbeelding. Het is het lot van zo’n lade of houten plaatje, om na jaren anders gebruikt te zijn ineens een schilderij te worden.

Deze tijdsfactor zit ook in het gelaagd werken met olieverf en transparant medium. Zo ontstaan verhalen en kleuren tijdens een langere periode van laten drogen en afschuren en verder schilderen en wordt een schilderij een verhaal dat gelaagd is in tijd.
Met name nu tegenwoordig AI, chat gpt, en internet met schijnbaar oeverloze snelle afbeeldingen ons als mens lijkt te veranderen en de wereld stuurloos op zoek lijkt naar een nieuwe ordening, geven zaken die voortkomen uit liefdevol handwerk en langere periodes van aandacht voor het unieke mij troost en hoop, en hopelijk de kijker ook.